تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٦
شدن لباس حيات در اندامتان بپوشاند.
اين انتقال از مسأله «توحيد» به «معاد» كه به طرز بسيار جالبى در آيات فوق منعكس شده، بيانگر رابطه نزديك اين دو مسأله است، و به اين ترتيب، نوح در مقابل مخالفان از طريق نظام آفرينش، هم استدلال بر توحيد مىكند و هم از اين طريق استدلال بر معاد.
***
مجدداً به آيات آفاقى و نشانههاى توحيد در عالم بزرگ، باز مىگردد و از نعمت وجود زمين، سخن مىگويد، مىفرمايد: «خداوند زمين را براى شما فرش گستردهاى قرار داد» «وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ الأَرْضَ بِساطاً». «١»
نه آن چنان خشن است كه نتوانيد بر آن استراحت و رفت و آمد كنيد، و نه آن چنان نرم است كه در آن فرو رويد و قدرت حركت نداشته باشيد.
نه چنان داغ و سوزان است كه از گرمايش به زحمت بيفتيد، و نه چنان سرد و بىحرارت است كه زندگى روى آن براى شما مشكل گردد، به علاوه بساطى است گسترده و آماده و داراى همه نيازمندىهاى زندگى شما.
***
نه تنها زمينهاى هموار همچون فرش گستردهاى است، بلكه كوهها به خاطر دره و شكافهائى كه در لابلاى آن وجود دارد و قابل عبور است نيز بساط گستردهاى مىباشد، «هدف اين است كه از راههاى وسيع و درههائى كه در اين زمين قرار دارد، بگذريد، و به هر نقطهاى كه مىخواهيد برويد» «لِتَسْلُكُوا مِنْها سُبُلًا فِجاجاً».