دوزخ گمارده شده‌اند» «عَلَيْها تِسْعَةَ عَشَرَ». «١»

فرشتگانى كه قطعاً مأمور به ترحم، شفقت و مهربانى نيستند، بلكه مأمور به كيفر و عذاب و خشونتند.
گرچه در آيه فوق تنها عدد نوزده ذكر شده، و تصريح به ملائكه مأمور عذاب نشده است، ولى از آيه بعد به خوبى استفاده مى‌شود كه: اين عدد اشاره به عدد مأموران عذاب از فرشتگان است.
بعضى نيز گفته‌اند: اشاره به نوزده گروه از فرشتگان مى‌باشد، نه نوزده نفر، و جمله وَ ما يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ: «لشكريان پروردگارت را جز او كسى نمى‌داند» كه در آيه بعد آمده، قرينه‌اى بر اين معنى مى‌دانند.
اما چرا از ميان اعداد، تنها عدد نوزده براى مأموران عذاب الهى انتخاب شده؟ كسى دقيقاً به درستى نمى‌داند، ولى جمعى احتمال داده‌اند: اين به خاطر آن است كه در عدد نوزده بزرگترين عدد آحاد (عدد نُه) و كوچكترين عدد عشرات (عدد ده) جمع است.
بعضى نيز گفته‌اند: به خاطر آن است كه ريشه‌هاى اخلاق رذيله، به نوزده خلق ظاهر و باطن باز مى‌گردد، و از آنجا كه اخلاق رذيله هر كدام يكى از عوامل عذاب الهى است. طبقات دوزخ، نوزده طبقه، به تعداد آنها، و در هر طبقه فرشته يا گروهى از فرشتگان مأمور عذابند.
اصولًا مسائل مربوط به قيامت، بهشت، دوزخ، جزئيات و خصوصيات آنها