تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٠
الأَرْضَ كِفاتاً». «١»
***
«هم در حال حيات و هم مرگشان» «أَحْياءً وَ أَمْواتاً». «٢»
«كِفات» (بر وزن كتاب) و «كفت» (بر وزن كشف) به معنى جمع كردن و ضميمه كردن چيزى به يكديگر است، و به پرواز سريع پرندگان نيز «كفات» گفته مىشود؛ چرا كه به هنگام پرواز سريع بالها را جمع مىكند تا با سرعت بيشترى هوا را بشكافد و به پيش رود.
منظور اين است: زمين قرار گاهى است براى همه انسانها، زندگان را روى خود جمع مىكند، تمام حوائج و نيازهايشان را در اختيارشان مىگذارد، و مردگان آنها را نيز در خود جاى مىدهد، كه اگر زمين آماده براى دفن مردگان نبود عفونت و بيمارىهاى ناشى از آن فاجعهاى براى همه زندگان به وجود مىآورد.
آرى زمين همچون مادرى است كه فرزندان را دور خود جمع مىكند و زير پر و بال خويش قرار مىدهد انسانها را روى خود جاى مىدهد، نوازش مىكند، تغذيه مىنمايد، لباس مىپوشاند، مسكن مىدهد، و همه حوائجشان را تأمين مىنمايد و مردگان آنها را نيز در دل خود نگاه مىدارد، جذب مىكند، و آثار سوء آنها را از بين مىبرد.