تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٨
خود نمىتواند همه معاندان و گنهكاران را كيفر دهد، بلكه اينها براى تذكر، بيدارى و توجه به جدى بودن مسأله عذاب الهى است.
***
نكته:
عدد لشكريان پروردگار!
حضور خداوند در همه جا، و گسترش قدرتش در تمام عالم هستى، ذات پاك او را از هر گونه يار، ياور و لشكر بىنياز مىكند، ولى با اين حال براى نشان دادن عظمتش به خلايق، و براى تذكر و يادآورى آنها، جنود و لشكر فراوانى براى خود برگزيده كه مجرى فرمان او در سراسر عالمند.
در روايات اسلامى درباره كثرت، عظمت و قدرت جنود پروردگار تعبيرات عجيبى وارد شده است كه چون با مقياسهائى كه ما با آن سر و كار داريم سازگار نيست، شنيدن آن براى ما بسيار تعجبآور است.
در اينجا به كلام پر عظمتى كه از على عليه السلام در نخستين خطبه «نهج البلاغه» در اين زمينه نقل شده است قناعت مىكنيم، و چون عبارت طولانى است تنها ترجمه آن را مىآوريم:
«... آن گاه آسمانهاى بالا را از هم باز كرد، و آنها را مملوّ از اصناف مختلف فرشتگان ساخت:
گروهى از آنان هميشه در سجودند و به ركوع نمىپردازند.
گروهى دائماً در ركوعند و سر از ركوع برنمىدارند.
گروهى دائماً ايستادهاند، به عبادت مشغولند و تغيير موضع نمىدهند.
گروهى همواره تسبيح مىگويند و خسته نمىشوند.
هيچ گاه خواب چشمان آنها را نمىپوشاند، و سهو و نسيان بر عقل آنان