خطرناكى مى‌شدند، دنبال راه فرار مى‌گشتند آنجا را نيز به اينجا قياس مى‌كنند!
***
ولى به زودى به آنها گفته مى‌شود: «هرگز چنين نيست، راه فرار و پناهگاهى در اينجا وجود ندارد» «كَلَّا لا وَزَرَ». «١»

***
«بلكه قرارگاه نهائى همگان به سوى پروردگار است» و جز او پناهگاهى وجود ندارد «إِلى‌ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ».
براى اين آيه، غير از تفسير فوق، تفسيرهاى ديگرى نيز ذكر كرده‌اند از جمله اين كه: در آن روز حكم نهائى به دست خدا است.
يا اين كه قرارگاه نهائى از بهشت و دوزخ به فرمان او است.
يا اين كه استقرار براى محاكمه و حساب در پيشگاه او است.
ولى با توجه به آيه بعد، تفسيرى را كه انتخاب كرديم از همه مناسب‌تر است.
بعضى معتقدند: اين آيه، از جمله آياتى است كه خط سير تكامل ابدى انسان را بيان مى‌كند، و در زمره آياتى است كه مى‌گويد: وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ: «بازگشت همه به سوى او است» «٢» و يا أَيُّهَا الإِنْسانُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلى‌ رَبِّكَ كَدْحاً فَمُلاقِيهِ:
«اى انسان تو با سعى و زحمت به سوى پروردگارت پيش مى‌روى، و او را ملاقات خواهى كرد» «٣» و وَ أَنَّ إِلى‌ رَبِّكَ الْمُنْتَهى‌: «و اين كه همه به سوى پروردگارت باز مى‌گردند». «٤»- «٥»