تلاوت شبانه به خاطر آن است كه برنامه (عبادت و تعليم) شب پابرجاتر و با استقامت‌تر است» «إِنَّ ناشِئَةَ اللَّيْلِ هِيَ أَشَدُّ وَطْئاً وَ أَقْوَمُ قِيلًا». «١»

«ناشِئَة» از ماده «نشى‌ء» (بر وزن نثر) به معنى «حادثه» است و در اين كه منظور از آن در اينجا چيست سه تفسير براى آن ذكر شده:
نخست اين كه: منظور ساعات شب است كه يكى بعد از ديگرى حادث مى‌گردد، يا خصوص ساعات آخر شب و سحرگاه.
ديگر اين كه: منظور برنامه قيام براى نماز و عبادت و تلاوت قرآن است همان گونه كه در حديثى از امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمودند:
هِيَ الْقِيامُ فِي آخِرِ اللَّيْلِ إِلَى صَلاةِ اللَّيْلِ: «منظور قيام در آخر شب براى نماز شب است». «٢»
و در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام در تفسير اين آيه آمده: قِيامُهُ عَنْ فِراشِهِ لا يُرِيدُ إِلَّا اللَّهَ: «منظور برخاستن از بستر است كه هدفى جز خدا نداشته باشد». «٣»
سوم اين كه منظور «حالات معنوى و روحانى» و «نشاط و جذبه ملكوتى» است كه در دل و جان انسان در اين ساعات مخصوص شب به وجود مى‌آيد كه آثارش در روح انسان عميق‌تر و دوامش بيشتر است.
البته اين تفسير، و تفسير قبل از آن، لازم و ملزوم يكديگرند و مناسب است هر دو در معنى آيه جمع باشد.
«وَطْئاً» در اصل به معنى گام نهادن، و همچنين به معنى توافق كردن است.
تعبير به «أَشَدُّ وَطْئاً» يا به معنى مشقت و زحمتى است كه قيام و عبادت