تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٩
محتواى سوره انسان
اين سوره در عين كوتاهى، محتواى عميق، متنوع و جامعى دارد و از يك نظر مىتوان آن را به پنج بخش تقسيم كرد:
در بخش اول، از آفرينش انسان و خلقت او از نطفه «امشاج» (مختلط) و آن گاه هدايت و آزادى اراده او سخن مىگويد.
در بخش دوم، سخن از پاداش ابرار و نيكان است كه شأن نزول خاصى در مورد اهلبيت عليهم السلام دارد و به آن اشاره خواهد شد.
در بخش سوم، دلائل استحقاق اين پاداشها را در جملههائى كوتاه و مؤثر بازگو مىكند.
در بخش چهارم، به اهميت قرآن، و طريق اجراى احكام آن، و راه پرفراز و نشيب خودسازى اشاره شده.
و در بخش پنجم، سخن از حاكميت مشيت الهى (در عين مختار بودن انسان) به ميان آمده است.
براى اين سوره، نامهاى متعددى است كه مشهورترين آنها سوره «انسان»، سوره «دهر» و سوره «هل أتى» است كه هر كدام از آنها از يكى از كلمات اوائل سوره گرفته شده است، هر چند در رواياتى كه بعداً در فضيلت سوره مىخوانيم، تنها از «هل أتى» ياد شده است.
***