زندگى ادامه يافت، شما هميشه تحت ربوبيت او قرار داريد، و دائماً نو مى‌شويد، و آفرينش جديدى مى‌يابيد، چگونه در برابر آستان با عظمت خالق خود سر تعظيم فرود نمى‌آوريد؟.
نه تنها از نظر جسمانى اشكال مختلفى به خود مى‌گيريد، كه چهره روح و جان شما نيز دائماً در تغيير است، هر يك از شما استعدادى داريد، در هر سرى ذوقى و در هر دلى عشقى است، و همه شما دائماً دگرگون مى‌شويد، احساسات كودكى جان خود را به احساسات جوانى مى‌دهد، و آن هم جاى خود را به احساسات كهولت و پيرى مى‌بخشد.
و به اين ترتيب، او در همه جا با شما است و در هر گام رهبرى و هدايت مى‌كند، و با اين همه لطف و عنايت او، اين همه كفران و بى‌حرمتى چرا؟
***
نكته:
رابطه «تقوا» و «عمران و آبادى»
از آيات مختلف قرآن، از جمله آيات فوق، اين نكته به خوبى استفاده مى‌شود كه: ايمان و عدالت مايه آبادى جامعه‌ها، و كفر، ظلم و گناه مايه ويرانى است.
در آيه ٩٦ «اعراف» مى‌خوانيم: وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‌ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الأَرْضِ:
«اگر اهل شهرها و آبادى‌ها ايمان بياورند و تقوا پيشه كنند، درهاى بركات آسمان و زمين را به روى آنها مى‌گشائيم».
و در آيه ٤١ سوره «روم» مى‌خوانيم: ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ: