در روايت فوق آمده است، سازگار نيست، مگر اين كه گفته شود: چند آيه آغاز اين سوره، در آغاز دعوت نازل شده، و آيات بعد مربوط به چند سال بعد است!
٣- پيامبر صلى الله عليه و آله در حال خواب بود، و جامه بر خود افكنده بود، جبرئيل نازل شده، او را بيدار كرد و اين آيات را بر او خواند كه بر خيز و بستر و خواب را كنار بگذار و به انجام رسالت پرداز.
٤- منظور از پوشيدن جامه، جامه ظاهرى نيست بلكه لباس نبوت و رسالت است، همانطور كه درباره پرهيزگارى «لباس تقوا» گفته شده است.
٥- منظور از «مدثر» كسى است كه در گوشه عزلت قرار گرفته، و در انزوا و تنهائى به سر مى‌برند، بنابراين، آيه مى‌گويد: از انزوا و عزلت به در آى، و به انذار خلق و هدايت بندگان خدا پرداز. «١»
تفسير اول از همه اين تفسيرهاى پنجگانه مناسب‌تر به نظر مى‌رسد.
قابل توجه اين كه: جمله فَانْذِر: «انذار كن» بيان نمى‌كند، درباره چه چيز؟ و چه موضوع انذار كند؟ و اين در حقيقت براى بيان عموميت است، يعنى درباره بت پرستى، شرك، كفر، ظلم، بيدارگرى و فساد، درباره عذاب الهى و حساب محشر و ... به مردم هشدار ده (و به اصطلاح حذف متعلق دلالت بر عموم دارد) در ضمن، هم شامل عذاب دنيا مى‌شود، هم عذاب آخرت و هم نتائج سوء اعمال انسان كه دامنگير او خواهد شد.
***
و به دنبال دعوت به قيام و انذار، پنج دستور مهم به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مى‌دهد كه سرمشقى است براى ديگران، نخستين دستور درباره توحيد است، مى‌فرمايد: