تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٩
در آيه بعد مىافزايد: «سپس او به سوى خانواده خود بازگشت، در حالى كه متكبرانه راه مىرفت» «ثُمَّ ذَهَبَ إِلى أَهْلِهِ يَتَمَطّى».
او به گمان اين كه با بىاعتنائى و تكذيب پيامبر صلى الله عليه و آله و آيات الهى، پيروزى مهمى به دست آورده، از باده غرور سرمست بود، و به سراغ خانواده خود مىآمد، تا طبق معمول مسائل افتخار آميز را كه در خارج خانه رخ داده براى آنها بازگو كند، حتى راه رفتنش و حركت اعضاء پيكرش همگى بيانگر اين كبر و غرور بوده.
«يَتَمَطّى» از ماده «مطا» در اصل به معنى پشت است و «تَمَطّى» به معنى كشيدن پشت از روى بىاعتنائى و غرور، و يا كسالت و بىحالى است، و در اينجا منظور همان معنى اول است.
بعضى نيز آن را از ماده «مطّ» (بر وزن خط) به معنى كشيدن پا يا ساير اعضاى بدن به هنگام اظهار بىاعتنائى يا كسالت مىدانند، ولى اشتقاق آن از «مطا» با ظاهر لفظ مناسبتر است. «١»
به هر حال اين معنى شبيه چيزى است كه در آيه ٣١ سوره «مطففين» آمده است: وَ اذَا انْقَلِبُوا أَهْلَهُمْ انْقَلِبُوا فاكِهِيْن: «هنگامى كه آنها به سوى خانوادههاى خود بازمىگردند از روى استهزا درباره مؤمنان سخن مىگويند».
***
سپس اين گونه افراد بىايمان را مخاطب ساخته، و به عنوان تهديد مىگويد:
«عذاب الهى براى تو شايستهتر است، شايستهتر»! «أَوْلى لَكَ فَأَوْلى».
***