براى ما كه در محيط محدود دنيا اسيريم دقيقاً روشن نيست، آنچه ما مى‌دانيم كليات آن است، و لذا در روايات آمده: هر يك از اين نوزده فرشته، قدرت عظيمى دارند كه مى‌توانند قبيله بزرگى را به آسانى در دوزخ بيفكنند!.
و از اينجا ضعف و ناتوانى افكار كسانى كه مانند «ابو جهل» فكر مى‌كنند روشن مى‌شود، او وقتى اين آيه را شنيد از روى استهزاء به طايفه قريش گفت مادرانتان به عزايتان بنشينند آيا نمى‌شنويد «ابن ابى كبشه» (اشاره به پيغمبر اكرم است) «١» چه مى‌گويد؟
مى‌گويد: خازنان دوزخ نوزده نفرند! اما شما گروه عظيمى از شجاعانيد، آيا هر ده نفر از شما نمى‌تواند يكى از آنها را مغلوب كند؟! «ابو الاسد جمحى» (يكى از افراد زورمند قريش) گفت: من از عهده هفده نفر از آنها بر مى‌آيم، شما هم حساب دو نفر ديگر را برسيد!. «٢»
اين سبكمغزان مى‌خواستند با اين سخريه‌ها جلو نور حق را بگيرند و خود را از نابودى حتمى نجات دهند.
***
نكته:
عدد نوزده، عدد فرشتگان عذاب است.
در آيات فوق به روشنى عدد خازنان دوزخ را نوزده نفر، يا نوزده گروه و لشكر معرفى مى‌كند، و در آيات بعد نيز روى همين مطلب تكيه شده است، ولى عجب اين است كه: بعضى از فرق انحرافى، اصرار بر مقدس بودن اين عدد