تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٠
نمىشود و فنا نمىپذيرد». «١»
يا نعمتهاى بهشتى آن قدر گسترده است كه از نظر كثرت به وصف نمىآيد.
يا اين كه «ملك كبير» آن است كه فرشتگان به هنگام دخول بر بهشتيان اذن مىگيرند، و با سلام به آنها تحيت مىگويند.
يا بهشتيان هر چه اراده كنند به آن دست مىيابند.
يا پائينترين فرد بهشتى قلمرو ملكش به اندازهاى است كه وقتى نگاه مىكند فاصله هزار سال راه را مىبيند!
و يا به معنى ملك دائمى و ابدى و توأم با تحقق تمام آرزوها است.
واژه «نعيم» كه در لغت به معنى «نعمتهاى فراوان» است، و «ملك كبير» كه از عظمت و وسعت باغهاى بهشتيان خبر مىدهد، مفهوم وسيع و گستردهاى دارند كه همه تفسيرهاى فوق را شامل مىشوند.
***
تا اينجا به قسمتى از نعمتهاى بهشتى از قبيل «مساكن»، «تختها»، «سايهها»، «ميوهها»، «نوشيدنىها»، «ظرفها» و «گروه پذيرائى كنندگان» اشاره شد، اكنون نوبت وسائل تزيينى بهشتيان است، مىفرمايد: «بر اندام آنها لباسهائى است از حرير نازك سبز، و از ديباى ضخيم» «عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ». «٢»