محتواى سوره مرسلات
معروف اين است: اين سوره در «مكّه» نازل شده، ولى بعضى تصريح كرده‌اند به اين كه آيه ٤٨ «وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ ارْكَعُوا لا يَرْكَعُونَ» «مدنى» است، هر چند دليل روشنى براى آن ذكر نكرده‌اند، و اگر مسأله «ركوع» و «نماز» سبب اين استنباط شده، درست به نظر نمى‌رسد؛ زيرا مدت‌ها مسلمانان در «مكّه» نماز مى‌خواندند و ركوع مى‌كردند.
به هر حال، بيشترين مطلبى كه در اين سوره مطرح شده است، مسائل مربوط به قيامت، تهديد و انذار مكذّبان و منكران است.
و از امتيازات اين سوره اين است كه: آيه وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ: «واى در آن روز بر تكذيب كنندگان» ده بار در آن تكرار شده، و هر بار به دنبال مطلب تازه‌اى.
بعد از ذكر سوگندهائى، از قيامت و حوادث سنگين و سخت رستاخيز خبر مى‌دهد، و به دنبال آن همين آيه را ذكر مى‌كند، و مى‌گويد: واى بر تكذيب كنندگان در آن روز!
در مرحله بعد، سرگذشت غم‌انگيز اقوام گنهكار پيشين.
در مرحله سوم، گوشه‌اى از ويژگى‌هاى آفرينش انسان.
در مرحله چهارم، قسمتى از مواهب الهى در زمين.
و در مرحله پنجم، قسمت‌هائى از عذاب تكذيب كنندگان را شرح مى‌دهد.
همچنين در هر مرحله اشاره‌اى به مطلبى بيدارگر و تكان دهنده كرده، و به دنبال آن اين آيه را تكرار مى‌كند، و حتى در بخشى از آن به نعمت‌هاى بهشتى كه