تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٨
٣٨- سپس به صورت خون بسته در آمد، و خداوند او را آفريد و موزون ساخت.
٣٩- و از او دو زوج مرد و زن آفريد!
٤٠- آيا چنين كسى قادر نيست كه مردگان را زنده كند؟!
تفسير:
خدائى كه انسان را از نطفه بىارزش آفريد ...
در ادامه بحثهاى مربوط به «مرگ» كه نخستين گام در سفر آخرت است و در آيات گذشته آمده، در آيات مورد بحث، از خالى بودن دست كافران از توشه اين مسافرت سخن مىگويد.
نخست مىفرمايد: «اين انسان منكر معاد، هرگز ايمان نياورد و آيات خدا را تصديق نكرد و براى او نماز نگذارد» «فَلا صَدَّقَ وَ لا صَلَّى». «١»
***
«بلكه راه تكذيب را پيش گرفت و به فرمان خدا پشت كرد» «وَ لكِنْ كَذَّبَ وَ تَوَلَّى».
منظور از جمله «فَلا صَدَّقَ» عدم تصديق قيامت و حساب و جزا و آيات الهى و توحيد و نبوت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است، ولى بعضى آن را اشاره به ترك انفاق و «صدقه» از ناحيه كافران دانستهاند، به قرينه ذكر آن در كنار نماز.
ولى آيه دوم به خوبى گواهى مىدهد كه: نقطه مقابل اين تصديق، تكذيب است، بنابراين تفسير اول صحيحتر به نظر مىرسد.
***