يا دو خويشاوند به مهمانخانه‌اى مى‌روند هر كدام بايد سهم خود را بپردازد، گوئى مسأله ميهمانى كردن، مخصوصاً نفرات بسيار براى آنان بسيار شگفت‌آور است.
در بعضى از روايات نيز تصريح شده: اطعام گرسنگان به طور مطلق (هر چند مؤمن و مسلمان هم نباشند) از افضل اعمال است، چنان كه در روايتى از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله آمده است: مِنْ أَفْضَلِ الأَعْمالِ عِنْدَ اللَّهِ إِبْرادُ الْكِبادِ الْحارَّةِ وَ إِشْباعُ الْكِبادِ الْجائِعَةِ وَ الَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ صلى الله عليه و آله بِيَدِهِ لا يُؤْمِنُ بِي عَبْدٌ يَبِيتُ شَبْعانَ وَ أَخُوهُ- أَوْ قالَ جَارُهُ- الْمُسْلِمُ جائِعٌ:
«يكى از برترين اعمال نزد خدا خنك كردن جگرهاى داغ است، و سير كردن شكم‌هاى گرسنه، سوگند به كسى كه جان محمّد در دست او است بنده‌اى كه شب سير بخوابد و برادر- يا فرمود همسايه- مسلمانش گرسنه باشد، به من ايمان نياورده است»!. «١»
ذيل حديث فوق، گرچه درباره سير كردن مسلمانان است، ولى آغاز آن هر تشنه و گرسنه‌اى را شامل مى‌شود، و بعيد نيست گستردگى مفهوم آن حتى حيوانات را نيز شامل شود.
و در اين زمينه روايات بسيار است. «٢»
***