تقاضاى عذابى كرد كه واقع شد» «سَأَلَ سائلُ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ».
اين تقاضا كننده، همان گونه كه در شأن نزول گفتيم، به هنگام منصوب شدن على عليه السلام به مقام خلافت و ولايت در «غدير خم» و پخش شدن اين خبر در شهرها بعضى بسيار خشمگين شدند، و خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله آمده، گفت: «آيا اين از ناحيه تو است، يا از ناحيه خداوند»؟! و پيامبر صلى الله عليه و آله صريحاً فرمود: «از ناحيه خدا است».
او بيشتر ناراحت شد، و گفت: «خداوندا! اگر اين حق است و از ناحيه تو است، سنگى از آسمان بر ما فرود آور»! و در اين هنگام، سنگى فرود آمده، بر سر او خورد و او را كشت. «١»
در برابر اين تفسير، تفسير ديگرى است كه از اين كلى‌تر است! مطابق اين تفسير، منظور اين است: كسى از پيامبر صلى الله عليه و آله سؤال كرد: «اين عذابى كه تو مى‌گوئى بر چه كسى واقع مى‌شود»؟ و آيه بعد جواب مى‌دهد: «براى كافرين خواهد بود».
و مطابق تفسير سومى، اين سؤال كننده پيامبر صلى الله عليه و آله است كه تقاضاى عذاب براى كفار كرد و نازل شد.
ولى، تفسير اول، علاوه بر اين كه با خودِ آيه سازگارتر است، دقيقاً منطبق بر روايات متعددى است كه در شأن نزول وارد شده.
***
آن گاه مى‌افزايد: «اين عذاب مخصوص كافران است و هيچ كس نمى‌تواند از آن جلوگيرى كند» «لِّلْكفِرِينَ لَيْس لَهُ دَافِعٌ». «٢»