«سُنْدُس» به معنى پارچه ابريشمين نازك است، در حالى كه «اسْتَبْرَقَ» به معنى پارچه ابريشمين ضخيم است، بعضى آن را از كلمه فارسى «استبر» يا «ستبر» مى‌دانند، و بعضى احتمال داده‌اند: از ريشه عربى «برق» به معنى تلألؤ گرفته شده.
و مى‌افزايد: «و آنها با دستبندهائى از نقره تزيين شده‌اند» «وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ».
نقره‌هائى شفاف كه همچون بلور مى‌درخشد، و از ياقوت و درّ و مرواريد زيباتر است.
«أَساوِر» جمع «أسورة» (بر وزن مغفرة) و آن نيز به نوبه خود جمع «سوار» (بر وزن غبار) يا «سِوار» (بر وزن كتاب) است كه در اصل از كلمه فارسى «دستوار» به معنى «دستبند» گرفته شده، و به هنگام نقل به زبان عربى مختصر تغييرى در آن پيدا شده است، و به صورت «سوار» در آمده است.
انتخاب رنگ سبز براى لباس‌هاى بهشتى به خاطر آن است كه رنگى است بسيار نشاط آفرين، همانند برگ‌هاى زيباى درختان، و البته رنگ سبز انواع و اقسامى دارد و هر كدام خود داراى لطفى است.
در بعضى از آيات قرآن، مانند آيه ٣١ سوره «كهف» آمده است: بهشتيان با دستبندهائى از طلا تزئين مى‌شوند «يُحَلَّوْنَ فِيها مِنْ أَساوِرَ مِنْ ذَهَبٍ» و اين منافاتى با آنچه در آيه مورد بحث آمده ندارد؛ زيرا ممكن است از جهت تنوع، گاه با اين تزيين كنند، و گاه با آن.
در اينجا اين سؤال پيش مى‌آيد: مگر دستبند طلا و نقره زينت زنانه نيست؟
چگونه براى مردان بهشتى اين زينت ذكر شده؟
ولى جواب آن روشن است؛ چرا كه در بسيارى از محيطها زينت طلا و نقره هم براى مردان است، و هم براى زنان (هر چند اسلام زينت طلا را براى