كمى آنها را دليل بر اين پنداشتند كه غلبه بر آنها كار مشكلى نيست!
آيه مورد بحث، كه طولانى‌ترين آيه اين سوره است به آنها پاسخ مى‌گويد و حقايق بيشترى را در اين زمينه روشن مى‌سازد.
نخست مى‌فرمايد: «ما اصحاب آتش (مأموران عذاب) را جز فرشتگان قرار نداديم» «وَ ما جَعَلْنا أَصْحابَ النَّارِ إِلَّا مَلائِكَةً». «١»

فرشتگانى نيرومند، پر قدرت و به تعبير قرآن «غلاظ» و «شداد» خشن و سخت‌گير، كه تمام گنهكاران در برابر آنها ضعيف و ناتوانند.
سپس مى‌افزايد: «ما تعداد آنها را جز براى آزمايش كافران قرار نداديم» «وَ ما جَعَلْنا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِلَّذِينَ كَفَرُوا».
اين آزمايش از دو جهت بود: نخست اين كه: آنها استهزا مى‌كردند كه چرا از ميان تمام اعداد، عدد ١٩ انتخاب شده، در حالى كه هر عدد ديگرى انتخاب شده بود، جاى همين سؤال وجود داشت.
از سوى ديگر اين تعداد را كم مى‌شمردند، و از روى سخريه مى‌گفتند: ما در مقابل هر يك از آنها ده نفر قرار مى‌دهيم، تا آنها را در هم بشكنيم!
در حالى كه فرشتگان خدا چنان هستند كه به گفته قرآن چند نفر از آنها مأمور هلاكت قوم لوط مى‌شوند و شهرهاى آباد آنها را از زمين برداشته زير و رو مى‌كنند، و از اين گذشته، انتخاب عدد نوزده براى خازنان دوزخ نكته‌هائى دارد كه در ضمن آيات قبل بيان شد.
و باز مى‌افزايد: «هدف اين بود كه اهل كتاب (يهود و نصارى) يقين پيدا