محتواى سوره قيامت
همان گونه كه از نام سوره پيدا است مباحث آن بر محور مسائل مربوط به معاد و روز قيامت دور مى‌زند، جز چند آيه كه درباره «قرآن مجيد» و مكذبين به آن، سخن مى‌گويد، و اما بحث‌هائى كه در مورد قيامت در اين سوره آمده روى هم رفته در چهار محور است:
١- مسائل مربوط به اشراط الساعة (حوادث عجيب و بسيار هول‌انگيزى كه در پايان اين جهان و آغاز قيامت روى مى‌دهد).
٢- مسائل مربوط به وضع حال نيكوكاران و بدكاران در آن روز.
٣- مسائل مربوط به لحظات پر اضطراب مرگ و انتقال از اين جهان به جهان ديگر.
٤- بحث‌هاى مربوط به هدف آفرينش انسان، و رابطه آن با مسأله معاد.
***
فضيلت تلاوت اين سوره
در حديثى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْقِيَامَةِ شَهِدْتُ أَنَا وَ جَبْرَئِيلُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَنَّهُ كَانَ مُؤْمِناً بِيَوْمِ الْقِيَامَةِ، وَ جَاءَ وَ وَجْهُهُ مُسْفِرٌ عَلى‌ وُجُوهِ الْخَلائِقِ يَوْمَ الْقِيامَةِ:
«كسى كه سوره قيامت را بخواند، من و جبرئيل براى او در روز قيامت گواهى مى‌دهيم كه او ايمان به آن روز داشته، و در آن روز صورتش از صورت ساير مردم درخشنده‌تر است». «١»