مقطع خاص دعوت مى‌كند.
در بخش سوم: بحث‌هائى پيرامون معاد، و ارسال موسى بن عمران، به سوى فرعون، سركشى و سپس عذاب دردناك او را بيان مى‌دارد.
در بخش چهارم: دستورات شديدى را كه در آغاز سوره پيرامون قيام شبانه آمده است، به خاطر گرفتارى‌هاى مسلمانان تخفيف مى‌دهد.
و در بخش پنجم: يعنى آخرين بخش سوره، بار ديگر دعوت به تلاوت قرآن، و خواندن نماز، دادن زكات و انفاق فى سبيل اللَّه و استغفار مى‌نمايد.
***
فضيلت تلاوت اين سوره
در حديثى از پيغمبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله آمده است: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْمُزَّمِّلِ رُفِعَ عَنْهُ الْعُسْرُ فِى الدُّنْيا وَ الآخِرَةِ: «هر كس سوره «مزمل» را بخواند سختى‌ها در دنيا و آخرت از او برداشته مى‌شود». «١»
و در حديث ديگرى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: مَنْ قَرَأَ سُورَةَ الْمُزَّمِّلِ فِي الْعِشَاءِ الآخِرَةِ، أَوْ فِي آخِرِ اللَّيْلِ كَانَ لَهُ اللَّيْلُ وَ النَّهَارُ شَاهِدَيْنِ مَعَ السُّورَةِ، وَ أَحْيَاهُ اللَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً وَ أَمَاتَهُ مِيتَةً طَيِّبَةً: «هر كس سوره مزمل را در نماز عشاء دوم (منظور همان نماز عشاء است زيرا گاه به مغرب، عشاء اول گفته مى‌شود) يا در آخر شب بخواند، شب و روز، و همچنين خود اين سوره، گواه او در روز قيامت خواهد بود، و خداوند او را حيات پاكيزه و مرگ پاكيزه‌اى خواهد داد»!. «٢»
مسلماً اين فضائل بزرگ در صورتى است كه محتواى سوره دائر به قيام شبانه، تلاوت قرآن، صبر، استقامت، ايثار و انفاق عملى گردد، نه تلاوتى خالى از عمل.