١٥ أَ لَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً
١٦ وَ جَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُوراً وَ جَعَلَ الشَّمْسَ سِراجاً
١٧ وَ اللَّهُ أَنْبَتَكُمْ مِنَ الأَرْضِ نَباتاً
١٨ ثُمَّ يُعِيدُكُمْ فِيها وَ يُخْرِجُكُمْ إِخْراجاً
١٩ وَ اللَّهُ جَعَلَ لَكُمُ الأَرْضَ بِساطاً
٢٠ لِتَسْلُكُوا مِنْها سُبُلًا فِجاجاً
ترجمه:
١٥- آيا نمى‌دانيد چگونه خداوند هفت آسمان را يكى بالاى ديگرى آفريده است.
١٦- و ماه را در ميان آسمان‌ها مايه روشنائى، و خورشيد را چراغ فروزانى قرار داده است؟!
١٧- و خداوند شما را همچون گياهى از زمين رويانيد.
١٨- سپس شما را به همان زمين باز مى‌گرداند، و بار ديگر شما را خارج مى‌سازد.
١٩- و خداوند زمين را براى شما فرش گسترده‌اى قرار داد.
٢٠- تا از راه‌هاى وسيع و دره‌هاى آن بگذريد»!
تفسير:
باغبان هستى، شما را چون گلى پرورش داد
حضرت «نوح»، در بيانات عميق و مستدل خود در برابر مشركان لجوج، نخست، دست آنها را گرفته، به اعماق وجودشان برد، تا آيات انفسى را مشاهده