٢٥ قُلْ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ ما تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُ رَبِّي أَمَداً
٢٦ عالِمُ الْغَيْبِ فَلا يُظْهِرُ عَلى‌ غَيْبِهِ أَحَداً
٢٧ إِلَّا مَنِ ارْتَضى‌ مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُكُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً
٢٨ لِيَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ وَ أَحاطَ بِما لَدَيْهِمْ وَ أَحْصى‌ كُلَّ شَيْ‌ءٍ عَدَداً
ترجمه:
٢٥- بگو: «من نمى‌دانم آنچه به شما وعده داده شده نزديك است يا پروردگارم زمانى براى آن قرار مى‌دهد؟!
٢٦- داناى غيب اوست و هيچ كس را بر اسرار غيبش آگاه نمى‌سازد،
٢٧- مگر رسولانى كه آنان را برگزيده و مراقبينى از پيش رو و پشت سر براى آنها قرار مى‌دهد.
٢٨- تا بداند پيامبرانش رسالت‌هاى پروردگارشان را ابلاغ كرده‌اند؛ و او به آنچه نزد آنهاست احاطه دارد و همه چيز را احصا كرده است»!
تفسير:
عالم الغيب خدا است
در آيات قبل، اشاره به اين حقيقت شده بود كه «استهزا و سركشى اين گروه همچنان ادامه مى‌يابد تا زمانى كه وعده الهى دائر بر عذاب فرا رسد» اين سؤال را