ظاهر اين است كه همه اينها به همان معنى كه از امام باقر عليه السلام نقل شده باز مى‌گردد.
اين تفسير از اينجا گرفته شده كه: يكى از معانى «ساق» در لغت عرب، حادثه شديد و مصيبت و بلاى عظيم است.
و بعضى نيز گفته‌اند: منظور به هم پيچيدن ساق پاها در كفن است.
البته اين تفسيرها تضادى با هم ندارند، و مى‌تواند همه آنها در معنى آيه جمع باشد.
***
و در آخرين آيه مورد بحث، مى‌فرمايد: «مسير همه خلايق در آن روز به سوى دادگاه پروردگار تو است» «إِلى‌ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمَساقُ».
آرى، همه به سوى او بازمى‌گردند و در دادگاه عدل او حاضر مى‌شوند و تمام خطوط به او منتهى خواهد گشت.
اين آيه، هم تأكيدى بر مسأله معاد و رستاخيز عمومى بندگان است، و هم مى‌تواند اشاره‌اى به جهت‌گيرى حركت تكاملى خلايق به سوى ذات پاك او كه ذاتى است بى‌نهايت از هر جهت، بوده باشد.
***
نكته:
لحظه دردناك مرگ
چنان كه مى‌دانيم، قرآن بارها روى مسأله مرگ و مخصوصاً لحظه جان دادن، تكيه مى‌كند، و به انسان‌ها هشدار مى‌دهد: همگى چنين لحظه‌اى را در پيش دارند، گاه، از آن به سَكْرَةُ الْمَوْتِ: «مستى و گيجى حال مرگ» تعبير كرده