تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٤
١ إِنَّا أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ أَنْ أَنْذِرْ قَوْمَكَ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ٢ قالَ يا قَوْمِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ ٣ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اتَّقُوهُ وَ أَطِيعُونِ ٤ يَغْفِرْ لَكُمْ مِنْ ذُنُوبِكُمْ وَ يُؤَخِّرْكُمْ إِلى أَجَلٍ مُسَمّىً إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ إِذا جاءَ لا يُؤَخَّرُ لَوْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
١- ما نوح را به سوى قومش فرستاديم و گفتيم: «قوم خود را انذار كن پيش از آن كه عذاب دردناك به سراغشان آيد»!
٢- گفت: «اى قوم! من براى شما بيم دهنده آشكارى هستم.
٣- كه خدا را پرستش كنيد و از مخالفت او بپرهيزيد و مرا اطاعت نمائيد!
٤- اگر چنين كنيد، خدا گناهانتان را مىآمرزد و تا زمان معينى شما را عمر مىدهد؛ زيرا هنگامى كه اجل الهى فرا رسد، تأخيرى نخواهد داشت اگر مىدانستيد»!