تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٨
«وَ أَنَّا لَمَسْنَا السَّماءَ فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَساً شَدِيداً وَ شُهُباً». «١»- «٢»
***
«ما پيش از اين به استراق سمع در آسمانها مىنشستيم، و اخبارى از آن را دريافت مىداشتيم و به اطلاع دوستان خود مىرسانديم، ولى الان چنان است كه هر كس بخواهد استراق سمع كند، شهابى را در كمين خود مىيابد كه او را هدف قرار مىدهد»! «وَ أَنَّا كُنَّا نَقْعُدُ مِنْها مَقاعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَنْ يَسْتَمِعِ الآنَ يَجِدْ لَهُ شِهاباً رَصَداً».
آيا اين وضع تازه، دليل بر اين حقيقت نيست كه با ظهور اين پيامبر و نزول كتاب آسمانى او دگرگونى عظيمى در جهان رخ داده است؟
چرا شما قبلًا قدرت بر استراق سمع داشتيد، و الآن احدى توانائى بر اين كار ندارد؟!
آيا مفهوم وضع جديد اين نيست كه دوران شيطنت، كهانت و فريب پايان گرفته، و شب تاريك جهل به پايان رسيده، و آفتاب عالمتاب وحى و نبوت طلوع كرده است؟!
«شهاب» در اصل، به معنى شعلهاى است كه از آتش زبانه مىكشد، و به شعلههاى آتشينى كه در آسمان به صورت خط ممتد ظاهر مىشود نيز «شهاب» مىگويند، طبق تحقيقات دانشمندان امروز، آنها قطعه سنگهاى كوچكى هستند كه در فضاى بيرون از كره زمين در حركتند، هنگامى كه به زمين نزديك شوند تحت تأثير جاذبه آن قرار گرفته، و به سرعت به طرف زمين سقوط مىكنند، هنگامى كه وارد جوّ، يعنى قشر هواى فشرده محيط به زمين شوند، به خاطر بر