تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٦
١٠ فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً
١١ يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً
١٢ وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً
١٣ ما لَكُمْ لا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقاراً
١٤ وَ قَدْ خَلَقَكُمْ أَطْواراً
ترجمه:
١٠- به آنها گفتم: «از پروردگار خويش آمرزش بطلبيد كه او بسيار آمرزنده است.
١١- تا بارانهاى پر بركت آسمان را پى در پى بر شما فرستد،
١٢- و شما را با اموال و فرزندان فراوان كمك كند و باغهاى سر سبز و نهرهاى جارى در اختيارتان قرار دهد.
١٣- چرا شما براى خدا عظمت قائل نيستيد؟!
١٤- در حالى كه شما را در مراحل مختلف آفريد (تا از نطفه به انسان كامل رسيديد)!
تفسير:
پاداش دنيوى ايمان
«نوح» در ادامه بيانات مؤثر خود براى هدايت آن قوم لجوج و سركش، اين بار روى بشارت و تشويق تكيه مىكند، و به آنها وعده مؤكد مىدهد كه اگر از شرك و گناه توبه كنند، خدا درهاى رحمت خويش را از هر سو به روى آنها