«يَوْمَئِذ» در اينجا اشاره به روز رستاخيز است كه مجازات اصلى و مهم آنها مربوط به آن روز است، و اين تكرار براى تأكيد مطلب است، و اين كه بعضى احتمال داده‌اند: اين آيه ناظر به عذاب دنيا مى‌باشد، و آيه مشابه آن كه قبلًا آمد ناظر به عذاب آخرت است، بسيار بعيد به نظر مى‌رسد.
***
پس از آن دست آنها را گرفته، به عالم جنين مى‌برد، عظمت و قدرت خداوند، و كثرت مواهب او را در اين جهان اسرار آميز، به آنها نشان مى‌دهد، تا از يكسو به قدرت خدا بر مسأله رستاخيز و معاد پى ببرند، و از سوى ديگر، خود را مديون نعمت‌هاى بى‌شمارش بدانند، و سر تعظيم بر آستانش فرود آورند.
مى‌فرمايد: «آيا ما شما را از آبى پست و ناچيز نيافريديم»؟! «أَ لَمْ نَخْلُقْكُمْ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ».
***
«آن گاه ما آن را در قرار گاهى مناسب و محفوظ و آماده قرار داديم» «فَجَعَلْناهُ فِي قَرارٍ مَكِينٍ». «١»

قرارگاهى كه تمام شرائط حيات و پرورش و رشد و محافظت نطفه انسان، در آن از هر نظر تأمين شده، و آن قدر عجيب، جالب و موزون است كه هر انسانى را در شگفتى فرو مى‌برد.
***
و مى‌افزايد: «قرار گرفتن نطفه در آن جايگاه محفوظ تا مدت معينى ادامه