گرچه درباره معنى «زنجبيل» تفسيرهاى مختلفى نقل شده، ولى غالباً به همان ريشه معطر و خوشبوئى كه در ادويه مخصوص غذا، و نوشابه‌ها به كار مى‌رود تفسير كرده‌اند.
***
سپس مى‌افزايد: «اين جام‌ها از چشمه‌اى در بهشت پر مى‌شود كه سلسبيل ناميده مى‌شود» «عَيْناً فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا». «١»

«سلسبيل» نوشيدنى بسيار لذيذى را مى‌گويند كه به راحتى در دهان و گلو جارى مى‌شود، و كاملًا گوارا است، بسيارى معتقدند: از ماده «سلاسه» به معنى «روانى» گرفته شده، همان گونه كه به عبارات روان و جالب نيز «سليس» گفته مى‌شود.
بعضى ديگر گفته‌اند: از ماده «تسلسل» گرفته شده كه به معنى «حركت پى در پى» است در نتيجه، روان بودن چيزى را تداعى مى‌كند، بنابراين هر دو معنى به هم نزديك است، و در هر صورت «باء» در آن اضافى مى‌باشد.
بعضى نيز معتقدند: اين واژه‌اى است مركب از دو كلمه «سَلْ» و «سبيل» و بعضى نيز آن را مركب از «سأل» و «سبيل» مى‌دانند كه در صورت اول مفهومش اين است «راهى بطلب» و در صورت دوم «راهى طلبيد» و معنى كنائى هر دو «گوارا» است. «٢»
بعضى نيز تصريح كرده‌اند: در لغت عرب كلمه «سلسبيل» وجود نداشته و اين از ابداعات قرآن مجيد است. «٣»
ولى معنى اول از همه مشهورتر و مناسب‌تر است.