تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٧
مىگشايد، عرض مىكند: خداوندا «من به آنها گفتم: از پروردگار خويش تقاضاى آمرزش كنيد كه او بسيار آمرزنده است» «فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً».
***
نه تنها شما را از گناهان پاك مىسازد، كه «اگر چنين كنيد بارانهاى پربركت آسمان را پىدرپى بر شما فرو مىفرستد» «يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً». «١»
خلاصه، هم باران رحمت معنوى و هم باران پر بركت مادى او شما را فرا مىگيرد.
قابل توجه اين كه: مىگويد: «آسمان را بر شما مىفرستد» يعنى آن قدر باران مىبارد كه گوئى آسمان دارد نازل مىشود! اما چون باران رحمت است، نه ويرانى مىآورد، و نه آسيبى مىرساند، بلكه در همه جا مايه خرمى، سر سبزى و طراوت است.
***
سپس، مىافزايد: «و اموال و فرزندان شما را افزون مىكند» «وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ».
«و براى شما باغهاى خرم و سرسبز و نهرهاى آب جارى قرار مىدهد» «وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً».
به اين ترتيب، يك نعمت بزرگ معنوى، و پنج نعمت بزرگ مادى به آنها وعده داده، نعمت بزرگ معنوى، بخشودگى گناهان و پاك شدن از آلودگى كفر و عصيان است، اما نعمتهاى مادى: ريزش بارانهاى مفيد، به موقع و پر بركت،