نازل شد، و «يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّل» را براى پيامبر صلى الله عليه و آله آورد. «١»
در حالى كه در روايات ديگرى آمده است: اين ماجرا زمانى بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله دعوت خود را آشكار كرده بود، و قريش در «دار الندوة» جمع شدند، تا در كار پيامبر صلى الله عليه و آله بينديشند، و براى مقابله با او نام و شعارى انتخاب كنند.
بعضى گفتند: او «كاهن» است، ولى گروهى با اين پيشنهاد مخالفت كردند.
بعضى ديگر گفتند: او «مجنون» است، اما باز گروهى مخالفت كردند.
بعضى عنوان «ساحر» را ترجيح دادند، آن را نيز نپذيرفتند.
سرانجام گفتند: هر چه هست «او ميان دوستان جدائى مى‌اندازد» (بنابراين ساحر است) سپس مشركان پراكنده شدند.
اين سخن به پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد، خود را در لباس‌هايش پيچيد (و به استراحت پرداخت) در اين هنگام جبرئيل آمد و «يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّل» و «يا أَيُّهَا الْمُدَّثِر» را بر آن حضرت خواند. «٢»
نتيجه اين كه همانطور كه قبلًا اشاره كرديم ظاهراً اين سوره در «مكّه» نازل شده، و قطعاً قسمتى از آن، بعد از ظهور علنى اسلام، و نفوذ نسبى آن در «مكّه» بوده است، هر چند احتمال دارد، آياتى از آغاز سوره، در اول بعثت نازل شده باشد.
به هر حال محتواى سوره را مى‌توان در پنج بخش خلاصه كرد:
بخش اول: آيات آغاز سوره است كه پيامبر را به قيام شبانه براى عبادت، تلاوت قرآن، و براى آمادگى براى پذيرش يك برنامه سنگين آماده مى‌سازد.
بخش دوم سوره: او را به صبر، شكيبائى، مقاومت و مدارا با مخالفان در اين