مسلمانان را آگاه كرد «١» و مانند آن در زندگى پيامبر صلى الله عليه و آله كم نيست.
در «نهج البلاغه» نيز پيشگوئى‌هاى بسيارى از حوادث آينده به چشم مى‌خورد كه نشان مى‌دهد، على عليه السلام اين اسرار غيب را مى‌دانست، مانند آنچه در خطبه ١٣ در مذمت اهل «بصره» آمده است كه مى‌فرمايد: كَأَنِّي بِمَسْجِدِكُمْ كَجُؤْجُؤِ سَفِينَةٍ قَدْ بَعَثَ اللَّهُ عَلَيْهَا الْعَذَابَ مِنْ فَوْقِهَا وَ مِنْ تَحْتِهَا وَ غَرِقَ مَنْ فِي ضِمْنِهَا:
«گويا مى‌بينم عذاب خدا از آسمان و زمين بر شما فرود آمده و همه غرق شده‌ايد، تنها قله بلند مسجدتان، همچون سينه كشتى در روى آب نمايان است»!.
در روايات ديگرى كه در كتب علماى اهل سنت و شيعه نقل شده، پيشگوئى‌هاى متعددى از آن حضرت عليه السلام نسبت به حوادث آينده آمده است، مانند آنچه به «حجر بن قيس» فرمود كه تو را بعد از من مجبور به لعن مى‌كنند. «٢»
و آنچه درباره «مروان» فرمود كه او پرچم ضلالت را بعد از پيرى به دوش خواهد كشيد. «٣»
و آنچه «كميل بن زياد» به «حجاج» گفت كه: «امير مؤمنان على عليه السلام به من خبر داده تو قاتل منى». «٤»
و آنچه درباره خوارج «نهروان» فرمود كه در جنگ با آنها از گروه ما، ده نفر كشته نمى‌شود، و از آنها ده نفر نجات نمى‌يابد و مطلب عيناً چنين شد. «٥»
و آنچه درباره محل قبر امام حسين عليه السلام به هنگام عبور از كنار سرزمين كربلا به «اصبغ بن نباته» فرمود. «٦»