تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧١
كه بدون خودسازى قبلى، انجام آن ممكن نيست، مىفرمايد:
«اى جامه به خود پيچيده»! «يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ». «١»
***
«شب را جز كمى بپا خيز»! «قُمِ اللَّيْلَ إِلَّا قَلِيلًا».
***
«نيمى از شب را يا كمى از آن كم كن» «نِصْفَهُ أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِيلًا».
***
«يا بر نصف بيفزا» «أَوْ زِدْ عَلَيْهِ».
«و قرآن را با تأمل و دقت و در نهايت روشنى و فصاحت تلاوت كن» «وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا».
جالب اين كه: مخاطب در اين آيات، پيامبر صلى الله عليه و آله است ولى نه به عنوان «يا أَيُّهَا الرَّسُول» و «يا أَيُّهَا النَّبِى» بلكه به عنوان «يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ»، اشاره به اين كه دوران «جامه به خود پيچيدن» و در گوشه انزوا نشستن نيست، دوران قيام و خودسازى و آمادگى براى انجام رسالتى عظيم است.
انتخاب شب براى اين كار، به خاطر اين است كه:
اولًا- چشم و گوش دشمنان در خواب است.
ثانياً- كارهاى زندگى تعطيل مىباشد و به همين دليل، انسان آمادگى بيشترى براى انديشه و تفكر و تربيت نفس دارد.
همچنين انتخاب «قرآن» به عنوان متن اصلى اين برنامه، به خاطر آن است كه تمام درسهاى لازم را در اين زمينه در بر دارد، و بهترين وسيله تقويت ايمان،