تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٢
زياد است- استفاده مىشود: اين شفيعان در قيامت براى گنهكارانى كه زمينههاى شفاعت در آنها موجود است، شفاعت مىكنند:
١- نخستين شفيع شخص پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است، چنان كه در حديثى مىخوانيم رسول اللَّه فرمود: «أَنَا أَوَّلُ شافِعٍ فِى الْجَنَّةِ». «١»
٢- تمام انبياء از شفعاء روز قيامتند، چنان كه در حديث ديگرى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله آمده است: يَشْفَعُ الأَنْبِياءُ فِى كُلِّ مَنْ يَشْهَدُ أَنْ لا الهَ الَّا اللَّهُ مُخْلِصاً فَيُخْرِجُونَهُمْ مِنْها: «پيامبران درباره تمام كسانى كه از روى اخلاص به وحدانيت خداوند گواهى مىدهند، شفاعت مىكنند، و آنها را از دوزخ خارج مىسازند». «٢»
٣- فرشتگان از شفيعان روز محشرند، همان گونه كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده: يُؤْذَنُ لِلْمَلائِكَةِ وَ النَّبِيِّيْنَ وَ الشُّهَداءِ أَنْ يَشْفَعُوا: «در آن روز به فرشتگان و انبياء و شهداء اجازه داده مىشود كه شفاعت كنند». «٣»
٤ و ٥- ائمه معصومين و شيعيان آنها نيز شفاعت مىكنند چنان كه على عليه السلام مىفرمايد: لَنا شَفاعَةٌ وَ لِا هْلِ مَوَدَّتِنا شَفاعَةٌ: «براى ما شفاعت است و براى دوستان ما نيز مقام شفاعت است». «٤»
٦ و ٧- علماء و دانشمندان و همچنين شهيدان راه خدا از شفيعانند چنان كه در حديثى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله مىخوانيم: يَشفَعُ يَوْمَ الْقِيامَةِ الأَنْبِياءُ ثُمَّ الْعُلَماءُ ثُمَّ الشُّهَداءُ: «روز قيامت نخست انبياء شفاعت مىكنند سپس علما، و بعد از آنها شهداء». «٥»
حتى در حديثى از همان حضرت صلى الله عليه و آله آمده است: يَشْفَعُ الشَّهِيْدُ فِى سَبْعِيْنَ انْساناً مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ: «شفاعت شهيد درباره هفتاد نفر از خانوادهاش پذيرفته