مردم را به پرستش آن دعوت نمود. «١»
باز در اين كه اين بت‌ها در ميان قبائل عرب جاهلى چگونه تقسيم شد؟
گفتگو است:
بعضى گفته‌اند: بت «ود» متعلق به طايفه «بنى كلب» در سر زمين «دومة الجندل» قرار داشت (شهرى در نزديكى «تبوك» كه امروز آن را «جوف» مى‌نامند).
و «سواع» متعلق به قبيله «هذيل» در سرزمين «رهاط» بود.
و بت «يغوث» به طائفه «بنى قطيف» يا طائفه «بنى مذجح» تعلق داشت.
و «يعوق» به طايفه «همدان».
و «نسر» به طايفه «ذى الكلاع» از قبائل «حمير». «٢»

روى هم رفته، از اين پنج بت، سه بت (يغوث و يعوق و نسر) در سرزمين «يمن» قرار داشت كه با تسلط «ذو نواس» بر «يمن» از ميان رفت و مردم آن سامان به آئين يهود گرويدند. ٣
«واقدى» مورخ معروف مى‌گويد: بت «ود» به شكل «مرد» بود و «سواع» به صورت «زن» و «يغوث» به صورت «شير» و «يعوق» به صورت «اسب» و «نسر» به صورت «باز» (پرنده معروف). ٤
البته، عرب جاهلى مخصوصاً اهالى «مكّه» بت‌هاى ديگرى نيز داشتند كه از جمله بت «هبل» بود كه بزرگترين بت‌هاى آنان محسوب مى‌شد و در داخل خانه «كعبه» قرار داشت، و ١٨ ذراع طول آن بود! و بت «اساف» در مقابل «حجر الاسود» و بت «نائله» در مقابل «ركن يمانى» (گوشه جنوبى خانه كعبه) و