فزونى اموال، فزونى فرزندان (سرمايه‌هاى انسانى)، باغ‌هاى پر بركت، و نهرهاى آب جارى.
آرى، ايمان و تقوا طبق گواهى قرآن مجيد، هم موجب آبادى دنيا و هم آخرت است.
در بعضى از روايات آمده است: وقتى اين قوم لجوج از قبول دعوت نوح سر باز زدند، خشكسالى و قحطى آنها را فرا گرفت، و بسيارى از اموال و فرزندانشان هلاك شدند، زنان عقيم گشتند و كمتر بچه مى‌آوردند، نوح به آنها گفت: اگر ايمان بياوريد، همه اين مصائب و بلاها از شما دفع خواهد شد، ولى آنها اعتنائى به او نكردند و همچنان سر سختى نشان دادند تا عذاب نهائى فرا رسيد و همه را درو كرد!
***
سپس، بار ديگر به انذار باز مى‌گردد، و مىگويد: «چرا شما از خدا نمى‌ترسيد و براى خدا عظمت قائل نيستيد»؟! «ما لَكُمْ لا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقاراً». «١»

***
«در حالى كه خدا شما را آفرينش‌هاى گوناگون داد» «وَ قَدْ خَلَقَكُمْ أَطْواراً».
نخست «نطفه» بى‌ارزشى بوديد، چيزى نگذشت كه شما را به صورت «علقه» و از آن پس به صورت «مضغه» در آورد، سپس شكل و اندام انسانى به شما داد، بعد لباس حيات در اندام شما پوشانيد، و به شما روح و حس و حركت داد، همين گونه مراحل مختلف جنينى را يكى پس از ديگرى پشت سر نهاديد، تا به صورت انسانى كامل از مادر متولد شديد، باز اطوار حيات و اشكال مختلف