سرنوشت هر يك از اين دو گروه آمده است، در آيات بالا بار ديگر به شرحى پيرامون وضع كفار و استهزاى آنها نسبت به مقدسات باز مى‌گردد.
بعضى گفته‌اند: اين آيات در مورد گروه‌هائى از مشركان نازل شده كه وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله در «مكّه» آيات معاد را براى مسلمانان مى‌خواند، آنها از هر گوشه و كنار مى‌آمدند و مى‌گفتند: «اگر معادى در كار باشد، وضع ما از اين افرادى كه به تو ايمان آورده‌اند، در آن عالم بهتر خواهد بود، همان گونه كه در اين دنيا وضع ما از آنها بهتر مى‌باشد»!.
قرآن، در پاسخ آنها چنين مى‌گويد: «اين كافران را چه مى‌شود كه با سرعت نزد تو مى‌آيند» «فَما لِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ».
***
«از راست و چپ گروه، گروه مى‌آيند و طمع بهشت دارند» «عَنِ الْيَمِينِ وَ عَنِ الشِّمالِ عِزِينَ».
***
«آيا هر يك از آنها طمع دارد كه در بهشت پر نعمت الهى وارد شود» «أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ».
با كدام ايمان و با كدام عمل چنين شايستگى براى خود قائلند؟!
«مُهْطِعِين» جمع «مهطع»، به معنى كسى است كه گردن مى‌كشد و با سرعت راه مى‌رود و در جستجوى چيزى است، و گاه، تنها به معنى گردن كشيدن براى خبر گرفتن مى‌آيد.
«عِزِين» جمع «عزة» (بر وزن هبه)، به معنى جماعت‌هاى پراكنده است و ريشه اصلى آن «عَزْو» (بر وزن جذب) به معنى نسبت دادن است، و از آنجا كه هر گروهى كه با هم هستند، با يكديگر نسبت و ارتباطى دارند، و يا هدف