اين محروميت آزارش كمتر از آتش سوزان دوزخ نيست!
***
و از آنجا كه يكى از عوامل انكار معاد، پرداختن به لذات زودگذر دنيا، و تمايل به آزادى بى‌قيد و شرط براى بهره‌گيرى از اين لذات است، در آيه بعد، روى سخن را به مجرمان كرده با لحنى تهديد آميز مى‌فرمايد: «بخوريد و بهره گيريد در اين چند روز كوتاه، ولى بدانيد عذاب الهى در انتظار شما است؛ چرا كه شما مجرم و گنهكاريد» «كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا إِنَّكُمْ مُجْرِمُونَ».
تعبير به «قَلِيْلًا» مى‌تواند اشاره به مدت كوتاه عمر انسان در دنيا باشد، و هم ناچيز بودن مواهب اين جهان در برابر نعمت‌هاى بى‌حساب آخرت.
گرچه بعضى از مفسران گفته‌اند: اين خطاب را در آخرت به مجرمان مى‌كنند، ولى با توجه به اين كه در آخرت هيچ گونه تمتع و بهره‌گيرى براى مجرمان از مواهب حيات تصور نمى‌شود، بايد قبول كرد كه اين سخن خطابى است به آنها در اين دنيا.
در حقيقت «متقين» و پرهيزگاران با نهايت احترام در آخرت پذيرائى مى‌شوند، و با جمله پر از لطف «كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً»، مخاطب مى‌گردند، ولى دنيا پرستان در اين دنيا با جمله تهديد آميز «كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا» مخاطبند.
به پرهيزكاران مى‌فرمايد: بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ: «اينها در برابر اعمال صالحى است كه انجام مى‌داديد».
و به اينها نيز مى‌گويد: إِنَّكُمْ مُجْرِمُونَ: «اين تهديد به خاطر آن است كه شما مجرميد». «١»