***
و مى‌افزايد: «آنها در ميان انواع ميوه‌ها از آنچه مايل باشند و مى‌خواهند قرار دارند» «وَ فَواكِهَ مِمَّا يَشْتَهُونَ».
روشن است ذكر «ميوه‌ها»، «سايه‌ها» و «چشمه‌ها» اشاره به گوشه‌اى از مواهب عظيم الهى بر آنها است، گوشه‌اى كه با زبان اهل دنيا قابل بيان و ترسيم است، اما آنچه در بيان نمى‌گنجد، و به فكر ساكنان دنيا خطور نمى‌كند، از آن، به مراتب برتر و بالاتر است.
***
جالب اين كه: آنها در اين ميهمان سراى الهى به عالى‌ترين وجهى پذيرائى مى‌شوند، همان گونه كه در آيه بعد آمده كه به آنها گفته مى‌شود: «بخوريد و بنوشيد گوارا، اينها در برابر اعمالى است كه انجام مى‌داديد»! «كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ».
اين جمله، خواه مستقيماً از سوى خداوند به عنوان خطاب به آنها باشد، يا به وسيله فرشتگان، توأم با لطف و محبتى است آشكار كه غذائى است براى روح و جان آنها.
تعبير بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ: «در مقابل اعمالى كه انجام مى‌داديد» اشاره به اين است كه: اين مواهب را بدون حساب به كسى نمى‌دهند، و با ادعا، خيال و پندار به دست نمى‌آيد، تنها به وسيله اعمال صالح فراهم مى‌شود.
«هَنِى‌ء» (بر وزن مليح) به گفته «راغب» در «مفردات» هر چيزى است كه مشقتى به دنبال ندارد، و ناراحتى توليد نمى‌كند، و لذا به غذا و آب گوارا «هَنِى‌ء» گفته مى‌شود، گاه به زندگى گوارا نيز اطلاق مى‌گردد.
و اين اشاره به آن است كه: ميوه‌ها، غذاها و نوشابه‌هاى بهشتى، همانند آب