تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٢
از جهات مختلف، به اهل زمين آرامش مىبخشد.
و در ذيل همين آيه، به يكى ديگر از بركات كوهها اشاره كرده مىافزايد: «و آبى گوارا به شما نوشانديم» «وَ أَسْقَيْناكُمْ ماءً فُراتاً».
آبى كه هم براى شما گوارا و مايه حيات است، و هم براى حيوانات شما و زراعتها و باغهايتان.
درست است كه تمام آبهاى گوارا از باران است، ولى كوهها مهمترين نقش را در آن ايفا مىكند، بسيارى از چشمهها و قناتها از كوهها مىجوشد، و سرچشمه بسيارى از نهرها و شطهاى عظيم از برفهاى متراكمى است كه بر قلههاى كوهها مىنشيند، و مهمترين ذخائر آبى انسانها را تشكيل مىدهد.
قله كوهها به خاطر دورى از سطح زمين، هميشه سرد است و مىتواند ذخائر برف را ساليان دراز در خود جاى دهد تا تدريجاً در پرتو آفتاب آب شود و به صورت نهرها جريان يابد.
***
در پايان اين قسمت، باز مىفرمايد: «واى در آن روز بر تكذيب كنندگان» «وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ».
همان كسانى كه اين همه آيات و نشانههاى قدرت حق را با چشم خود مىبينند، و اين همه نعمتهاى الهى را كه در آن غرقند مشاهده مىكنند باز هم رستاخيز و دادگاه قيامت را كه مظهر عدل و حكمت او است انكار مىنمايند.
***