صله رحم مى‌كند و مشقت از قوم خود بر مى‌دارد». «١»
تفاوت ميان «سائل» و «محروم» اين است: «سائل» كسى است كه حاجت خود را مى‌گويد و تقاضا مى‌كند، و «محروم» كسى است كه شرم و حيا مانع تقاضاى او است، در حديثى از امام صادق عليه السلام آمده است: «محروم كسى است كه زحمت در كسب و كار مى‌كشد، ولى زندگى او پيچيده شده است». «٢»
اين حديث نيز مناسب همان تفسيرى است كه ذكر شده؛ زيرا چنين اشخاصى كمتر روى سؤال دارند. «٣»
به هر حال، انجام اين كار از يك سو اثر اجتماعى دارد، و با فقر و محروميت مبارزه مى‌كند، و از سوى ديگر اثر اخلاقى روى كسانى كه به آن عمل مى‌كنند مى‌گذارد، و قلب و جانشان را از حرص، بخل و دنياپرستى مى‌شويد.
***
آيه بعد به سومين ويژگى آنها اشاره كرده، مى‌افزايد: «كسانى كه به روز جزا ايمان دارند» «وَ الَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ».
***
و در ويژگى چهارم مى‌گويد: «و كسانى كه از عذاب پروردگارشان بيمناكند» «وَ الَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ».
***