تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٥
٢٠- آيا شما را از آبى پست و ناچيز نيافريديم.
٢١- سپس آن را در قرارگاهى محفوظ و آماده قرار داديم.
٢٢- تا مدتى معين؟!
٢٣- ما قدرت بر اين كار داشتيم، پس ما قدرتمند خوبى هستيم.
٢٤- واى در آن روز بر تكذيب كنندگان!
٢٥- آيا زمين را مركز اجتماع انسانها قرار نداديم.
٢٦- هم در حال حياتشان و هم مرگشان؟!
٢٧- و در آن كوههاى استوار و بلندى قرار داديم، و آبى گوارا به شما نوشانديم!
٢٨- واى در آن روز بر تكذيب كنندگان!
تفسير:
با اين همه مظاهر قدرت باز در معاد شك داريد؟!
در اين آيات نيز، از طرق مختلف به منكران رستاخيز هشدار مىدهد، و با بيانات گوناگون آنها را از خواب سنگين غفلت بيدار مىكند.
نخست دست آنها را گرفته، به گذشته تاريخ مىبرد، و سرزمينهاى بلا ديده اقوام كفار پيشين را به آنها نشان مىدهد، مىفرمايد: «آيا ما اقوام نخستين كه راه كفر و انكار را پيش گرفتند هلاك نكرديم» «أَ لَمْ نُهْلِكِ الأَوَّلِينَ».
آثار آنها نه تنها بر صفحات تاريخ كه بر صفحه روى زمين نيز نمايان است، اقوامى همچون قوم «عاد»، «ثمود»، قوم «نوح»، قوم «لوط» و قوم «فرعون» كه گروهى با طوفان، و جمعى با صاعقه، و عدهاى با تندباد، و قومى با زلزله و سنگهاى آسمانى به كيفر اعمالشان مجازات و نابود شدند.
***