***
پس از آن براى بيان عظمت آن روز مى‌فرمايد: «تو چه مى‌دانى يوم الفصل و روز جدائى‌ها چيست»؟ «وَ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الْفَصْلِ».
جائى كه پيامبر صلى الله عليه و آله با آن علم وسيع و گسترده، و با آن ديده تيز بينى كه اسرار غيب را مشاهده مى‌كرد ابعاد عظمت آن روز را به درستى نداند، تكليف بقيه مردم روشن است، و همان گونه كه بارها گفته‌ايم، درك تمام اسرار با عظمت قيامت براى ما زندانيان قفس دنيا ممكن نيست تنها شبحى از آن را مى‌بينيم و به آن ايمان داريم.
***
و در آخرين آيه مورد بحث، تكذيب كنندگان آن روز را شديداً مورد تهديد قرار داده، مى‌فرمايد: «واى در آن روز بر تكذيب كنندگان» «وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ».
«وَيْل» را بعضى به معنى «هلاكت»، و بعضى به معنى «انواع عذاب» و بعضى آن را به معنى «وادى پر عذابى در جهنم» تفسير كرده‌اند، اين كلمه معمولًا در مورد حوادث اسفناك به كار مى‌رود، و در اينجا حكايت از سرنوشت دردناك تكذيب كنندگان در آن روز مى‌كند. «١»
منظور از «مُكَذِّبِيْن» در اينجا كسانى است كه قيامت را تكذيب مى‌كنند، و مى‌دانيم كسى كه ايمان به قيامت، دادگاه عدل خداوند، حساب و جزا نداشته باشد به آسانى مرتكب هرگونه گناه، ظلم و فسادى مى‌شود، اما ايمان راسخ به آن روز به انسان تعهد، احساس مسئوليت، تقوا و پرهيزگارى مى‌بخشد.