تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٥
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
١- سوگند به فرشتگانى كه پىدرپى فرستاده مىشوند.
٢- و آنها كه همچون تند باد حركت مىكنند.
٣- و سوگند به آنها كه (ابرها را) مىگسترانند.
٤- و آنها كه جدا مىكنند.
٥- و سوگند به آنها كه آيات بيدارگر را القا مىنمايند.
٦- براى اتمام حجت يا انذار.
٧- كه آنچه به شما وعده داده مىشود، واقع شدنى است!
٨- وقتى كه ستارگان محو شوند.
٩- و آسمان از هم بشكافد،
١٠- و آن گاه كه كوهها از جا كنده شوند.
١١- و در آن هنگام كه براى پيامبران تعيين وقت شود!
١٢- براى چه روزى به تأخير افتاده؟!
١٣- براى روز جدائى (حق از باطل).
١٤- تو چه مىدانى روز جدائى چيست؟!
١٥- واى در آن روز بر تكذيب كنندگان!
تفسير:
وعدههاى الهى حق است، واى بر تكذيب كنندگان!
در آغاز اين سوره مقدمتاً در پنج آيه، پنج سوگند آمده كه در تفسير معنى آنها سخن بسيار است: