***
در آيه بعد، به آنها هشدار مى‌دهد: به نيرو و قدرت خود مغرور نشوند كه اينها را همه خدا داده، و هر زمان بخواهد به سرعت باز پس مى‌گيرد، مى‌فرمايد:
«ما آنها را آفريديم، و پيوندهاى وجودشان را محكم كرديم، به آنها قوت و قدرت بخشيديم، و هر زمان بخواهيم آنها را مى‌بريم و گروه ديگرى را جانشينشان مى‌سازيم» «نَحْنُ خَلَقْناهُمْ وَ شَدَدْنا أَسْرَهُمْ وَ إِذا شِئْنا بَدَّلْنا أَمْثالَهُمْ تَبْدِيلًا». «١»

«أَسْر» (بر وزن عصر) در اصل به معنى بستن چيزى با زنجير است، و اسيران را از اين جهت «اسير» ناميده‌اند كه آنها را مى‌بندند، ولى «أَسْر» در اينجا اشاره به استحكام پيوندهاى وجودى انسان است كه قدرت حركت و توانائى فعاليت‌هاى مهم به او مى‌دهد.
به راستى قرآن در اينجا انگشت روى نقطه حساسى گذارده، و آن پيوندهاى مختلف اجزاى وجود بشر است از عصب‌هاى كوچك و بزرگ كه همچون طناب‌هاى آهنين عضلات را به يكديگر مربوط مى‌سازد گرفته، تا رباطها و عضلات مختلف، آن چنان قطعات كوچك و بزرگ استخوان و گوشت‌هاى اندام انسان را به يكديگر محكم بسته كه از مجموع آنها يك واحد كاملًا منسجم كه آماده انجام هر گونه فعاليتى است ساخته، اما روى هم رفته اين جمله كنايه از قدرت و قوت است.
اين آيه، در ضمن غنا و بى‌نيازى ذات پاك خدا را، از آنها، و از اطاعت و ايمانشان، روشن مى‌سازد، تا بدانند اگر اصرارى براى ايمان آنها است، در