تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦١
١٢ وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا جَنَّةً وَ حَرِيراً
١٣ مُتَّكِئِينَ فِيها عَلَى الأَرائِكِ لا يَرَوْنَ فِيها شَمْساً وَ لا زَمْهَرِيراً
١٤ وَ دانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلالُها وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِيلًا
١٥ وَ يُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَكْوابٍ كانَتْ قَوارِيرَا
١٦ قَوارِيرَا مِنْ فِضَّةٍ قَدَّرُوها تَقْدِيراً
١٧ وَ يُسْقَوْنَ فِيها كَأْساً كانَ مِزاجُها زَنْجَبِيلًا
١٨ عَيْناً فِيها تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا
١٩ وَ يَطُوفُ عَلَيْهِمْ وِلْدانٌ مُخَلَّدُونَ إِذا رَأَيْتَهُمْ حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَنْثُوراً
٢٠ وَ إِذا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيماً وَ مُلْكاً كَبِيراً
٢١ عالِيَهُمْ ثِيابُ سُندُسٍ خُضْرٌ وَ إِسْتَبْرَقٌ وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً
٢٢ إِنَّ هذا كانَ لَكُمْ جَزاءً وَ كانَ سَعْيُكُمْ مَشْكُوراً
ترجمه:
١٢- و در برابر صبرشان، بهشت و لباسهاى حرير (بهشتى) را به آنها پاداش مىدهد!
١٣- در بهشت بر تختهاى زيبا تكيه كردهاند، نه آفتاب را در آنجا مىبينند و نه سرما را!
١٤- و در حالى است كه سايههاى درختان بهشتى بر آنها فرو افتاده و چيدن