تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٠٧
در پاسخ مىگويند: آن انتظارى آميخته با ناراحتى است كه اطمينانى به سرانجامش نباشد، ولى با وجود اطمينان، چنين انتظارى آميخته با آرامش است. «١»
جمع ميان معنى «نظر كردن» و «انتظار داشتن» نيز بعيد به نظر نمىرسد؛ زيرا استعمال لفظ واحد در معانى متعدد جائز است، اما اگر بنا شود يكى از اين دو معنى منظور باشد، ترجيح با معنى اول است.
اين سخن را با حديث پر معنائى از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله پايان مىدهيم، فرمود:
اذا دَخَلَ أَهْلُ الْجَنَّةِ الجَنَّةَ يَقُولُ اللَّهُ تَعالى: تُرِيْدُونَ شَيْئاً أَزِيْدُكُمْ؟
فَيَقُولُونَ أَ لَمْ تَبْيَضَّ وُجُوهَنا؟ أَ لَمْ تُدْخِلْنَا الْجَنَّةَ وَ تُنْجِيْنا مِنَ النَّارِ؟ قالَ:
فَيَكْشِفُ اللَّهُ تَعالى الحِجابَ فَما أُعْطُوا شَيْئاً أَحَبَّ الَيْهِمْ مِنَ النَّظَرِ الى رَبِّهِمْ!:
«هنگامى كه اهل بهشت وارد بهشت مىشوند خداوند مىفرمايد: چيز ديگرى مىخواهيد بر شما بيفزايم؟
آنها مىگويند: (پروردگارا همه چيز به ما دادهاى) آيا روى ما را سفيد نكردى؟ آيا ما را وارد بهشت ننمودى؟ و رهائى از آتش نبخشيدى؟
در اين هنگام حجابها كنار مىرود (و خداوند را با چشم دل مشاهده مىكنند) و در آن حال چيزى محبوبتر نزد آنان از نگاه به پروردگارشان نيست». «٢»
جالب توجه اين كه: در حديثى از «انس بن مالك» از آن حضرت صلى الله عليه و آله آمده است كه: يَنْظُرُونَ الى رَبِّهِمْ بِلا كَيْفِيَّةٍ وَ لا حَدٍّ مَحْدُودٍ وَ لا صِفَةٍ مَعْلُومَةٍ: «آنها به پروردگارشان مىنگرند بدون كيفيت و حدّ محدود و صفت مشخصى»!. «٣»