تفسير:
انسان بهترين داور خويش است
در آيات گذشته، سخن به سؤالى كه منكران رستاخيز درباره قيامت داشتند منتهى شد، آنها مى‌گفتند: اگر قيامت راست است كى خواهد آمد؟!
آيات مورد بحث، پاسخ گويائى است به اين سؤال.
نخست به حوادث قبل از رستاخيز، يعنى تحول عظيمى كه در دنيا پيدا مى‌شود، و نظام آن متلاشى مى‌گردد اشاره كرده، مى‌فرمايد: «هنگامى كه چشم‌ها از شدت هول و وحشت به گردش درآيد و مضطرب شود» «فَإِذا بَرِقَ الْبَصَرُ». «١»

***
«و زمانى كه ماه بى‌نور و منخسف گردد» «وَ خَسَفَ الْقَمَرُ».
***
«و زمانى كه خورشيد و ماه در يك جا جمع شوند» «وَ جُمِعَ الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ».
در اين كه منظور از «جمع ماه و خورشيد» چيست؟ مفسران تفسيرهاى گوناگونى ذكر كرده‌اند:
گاه گفته‌اند: هر دو در كنار هم قرار مى‌گيرند، و يا هر دو با هم از مشرق طلوع كرده در مغرب غروب مى‌كنند.
و گاه گفته‌اند: هر دو در اين صفت كه نور خود را از دست مى‌دهند جمع