او بيش از يك صد نام براى قيامت ذكر كرده كه همه، يا اكثر آن را مى‌توان از قرآن مجيد استفاده كرد. مانند «يوم الحسرة»، «يوم الندامة، «يوم المحاسبة»، «يوم المسالة»، «يوم الواقعة»، «يوم القارعة»، «يوم الراجفة»، «يوم الرادفة»، «يوم الطلاق»، «يوم الفراق»، «يوم الحساب»، «يوم التناد»، «يوم العذاب»، «يوم الفرار»، «يوم الحق»، «يوم الحكم»، «يوم الفصل»، «يوم الجمع»، «يوم الدين»، «يوم تبلى السرائر»، «يوم لا يغنى مولى عن مولى شيئا»، «يوم يفر المرء من اخيه»، «يوم لا ينفع مال و لا بنون» و «يوم التغابن» و .... «١»

ولى معروف‌ترين نام آن همان «يوم القيامة» است كه هفتاد بار در قرآن مجيد ذكر شده، و حكايت از قيام عمومى بندگان و رستاخيز عظيم انسان‌ها دارد و توجه به آن نيز، انسان را به قيام در اين دنيا براى انجام وظيفه دعوت مى‌نمايد.
به عقيده ما براى بيدار شدن از خواب غفلت و غرور، و مهار كردن نفس سركش، و تعليم و تربيت انسان، كافى است كه در اين نام‌ها بينديشيم و وضع خود را در آن روز عظيم، روزى كه همگى در پيشگاه خداوند بزرگ حاضر مى‌شويم، و پرده‌ها كنار مى‌رود و اسرار درون ظاهر مى‌شود، بهشت تزيين مى‌گردد و جهنم بر افروخته مى‌شود، و همگان در پاى ميزان عدل الهى حاضر مى‌شويم در نظر بگيريم (خداوندا ما را در آن روز در پناه خودت جاى ده).
***