به اندازه يك هزار سال طول مى‌كشد. «١»
بعضى نيز احتمال داده‌اند: عدد «پنجاه هزار سال» براى «تكثير» باشد، نه تعداد، يعنى آن روز بسيار طولانى است.
و به هر حال، اين درباره مجرمان و ظالمان و كافران است؛ لذا در حديثى از «ابو سعيد خدرى» آمده است: بعد از نزول اين آيه كسى عرض كرد: «اى رسول خدا! چقدر آن روز طولانى است»؟ فرمود: وَ الَّذِى نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ انَّهُ لَيَخِفُّ عَلَى الْمُؤْمِنِ حَتّى‌ يَكُونُ أَخَفَّ عَلَيْهِ مِنْ صَلاةٍ مَكْتُوبَةٍ يُصَلِّيْها فِى الدُّنْيا: «قسم به كسى كه جان محمّد به دست او است! آن روز براى مؤمن سبك و آسان مى‌شود، آسان‌تر از يك نماز واجب كه در دنيا مى‌خواند». «٢»
***
در آيه بعد، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله را مخاطب ساخته، مى‌فرمايد: «صبر جميل پيشه كن، و در برابر استهزاء، تكذيب و آزار آنها شكيبا باش» «فَاصْبِرْ صَبْراً جَمِيلًا».
«صبر جميل» به معنى «شكيبائى زيبا و قابل توجه» است، و آن، صبر و استقامتى است كه تداوم داشته باشد، يأس و نوميدى به آن راه نيابد، و توأم با بى‌تابى و جزع و شِكْوِه و آه و ناله نگردد، و در غير اين صورت جميل نيست. «٣»
***