تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥

٤ تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ٥ فَاصْبِرْ صَبْراً جَمِيلًا ٦ إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيداً ٧ وَ نَراهُ قَرِيباً
ترجمه:
٤- فرشتگان و روح (فرشته مقرب خداوند) به سوى او عروج مى‌كنند در آن روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است!
٥- پس صبر جميل پيشه كن.
٦- زيرا آنها آن روز را دور مى‌بينند.
٧- و آن را نزديك مى‌بينيم!
تفسير:
روزى به اندازه پنجاه هزار سال!
بعد از ذكر داستان عذاب دنيوى كسى كه تقاضاى عذاب الهى كرده بود، وارد بحث‌هاى معاد و عذاب‌هاى اخروى مجرمان در آن روز مى‌شود، نخست مى‌فرمايد: «فرشتگان و روح به سوى او (خداوند) عروج مى‌كنند در روزى كه مقدارش پنجاه هزار سال است» «تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ».